Eigenlijk kan ik heel kort zijn, het was een super dag! Foto’s erbij en klaar is Gijs.
Maar dat zou rijkelijk te kort door de bocht zijn, allereerst moest ik extra vroeg uit de veren i.v.m. 2 logés die niet wakker mochten worden alvorens opa ging vertrekken want dan was het huis ineens weer vol en dat was niet de bedoeling zo vroeg en oma dan alleen thuis met 2 erg jonge dames, maar om kwart over 7 vonden ze het toch wel tijd om zich te laten horen en kon ik op mijn manier mezelf voorbereiden op de dag die komen ging. Bakkie doen, boterhammen maken en wachten totdat William me op zou komen halen, 8.15 uur was hij daar, step en aanverwante spullen in de auto en op weg naar ’s Gravezande in het Westland. De zon stond al hoog aan de hemel maar het was nog erg fris. De rit naar de plaats van bestemming verliep vlotjes want het was nog erg rustig op ’s Heeren wegen. Om 9.30 uur arriveerden we bij Lex in de straat tegelijkertijd met Agnes en Jacqueline, steppen uitladen spulletjes pakken en op naar de koffie.
Daar waren al steppers aanwezig, Lex natuurlijk, Antoine en Edwin, de maat van Lex. Toen was het nog wachten op de rest van de deelnemers Bram en Paul Settels, Conny Brans en JohnL en nadat die gearriveerd waren en koffie hadden gedronken was het tijd voor vertrek waarvoor William nog net een foto had gemaakt en om even over 101010 ging de stoet met 11 steppers op weg richting de duinen. Het was nog steeds erg fris maar ja, aan de natuur was het nog maar ff over negen maar de zon scheen volop en er werd al heerlijk gekletst. Met Lex en Antoine aan het hoofd van de karavaan reden we rustig ’s Gravenzande uit waar het toch nog erg fris was hoor en we geen spijt hadden van onze lange broeken. Maar al gauw draaiden we een fietspad op regelrecht de duinen in waar we al snel de wind vol in de rug kregen en de zon ook echt goed voelbaar werd, heerlijk gewoon, die Lex denkt ook overal aan.
Al snel werd er een foto van de stepploeg gemaakt bij een doorgang in de duinen naar het Noordzee strand en de zee als achtergrond, ik denk wel dat hij mooi is geworden want bij het schrijven van dit artikel had ik hem nog niet gezien. Daarna was het een genot om zo voor de wind te rijden en te genieten van al het moois om ons heen met toch al een hoop mensen op de been. Zo kwamen we al snel, na een heel lang stuk waar we niet eens hoefden te steppen maar de wind ons vooruit blies, aan in Monster en Ter Heijde met de kanonnen in Edwin zijn tuin, een pracht plaatje. Daar even wat oppassen met het verkeer en de drukte op het fietspad om na Ter Heijde weer terug te gaan naar het fietspad door de duinen naar Kijkduin.
Hoe dichter we daarbij kwamen hoe drukker het werd en vooral heel veel wandelaars die hoogst waarschijnlijk met een georganiseerde wandeltocht bezig waren en wij ook veel bekijks hadden met onze steppen. Daar hebben we bij een hele mooie draaimolen even een korte stop gehouden om nog even een blik op de zee te werpen en ook te genieten van een groep militairen die bezig waren met één of andere trainingsmars en daarbij even een paar betonnen trappen meepikten met volle bepakking, Bikkels hoor en alleen maar omdat je dat ook leuk vindt. Maar onze klokken liepen ook door dus ook wij gingen weer op de treeplanken om ons verder te bewegen richting Loosduinen waar we een mooie route door een bos reden en het me opviel dat we daar vorig jaar ook hadden gereden.
Daarvandaan ging het op Wateringen aan waar Antoine bij het Tuinderslaantje stond te filmen, aan alles werd gedacht tijdens deze mooie rit, dus ook foto’s en filmpjes maken hoort daarbij voor de herinneringen. Zachtjesaan werd het toch wel tijd voor een versnapering want de maag gaf al aan dat er een voedsel tekort begon te ontstaan en nadat we het bord van Kwintsheul waren gepasseerd gingen we even later linksaf de smalle Lange Wateringkade op, wat een prachtig zicht gaf op een lang smal watertje met aan weerszijden bootjes, kassen en ook mooie oude huisjes en daarna alleen maar groen weids polderland, een schilderij waardig. Een 10 minuten later draaiden we rechtsaf de Zwet op om na 200 mtr de steppen te parkeren bij Paviljoen De Zweth na 21,5 km voor een verdiende pauze. Daar was het tijd voor een consumptie met warm appelgebak met of zonder slagroom en dat smaakte!
Maar na een halfuurtje zijn we daar vertrokken voor de laatste 18km, maar direct na vertrek hebben we eerst nog een foto gemaakt van alle steppers op de mooie fietsbrug over de Kromme Zwet en vandaar het weidse groene landschap in, een streling voor het oog maar wel winderig met de wind op de kant. Zo kwamen we voorbij de Groeneveldse Molen, een prachtige witte stenen molen, ook een plaatje van gemaakt. Daarna gaat het via Lierhand en Blaker op naar De Lier en verruilen we het Zuid-Hollandse polderlandschap voor de meer bewoonde wereld. Na De Lier gaan we richting Naaldwijk maar daar tussenin ligt nog een heerlijke beklimming over ‘de Snelbinder’ een prachtige fietsbrug over de drukke N213, daar kregen we nog even zicht op een kapitale villa met de nodige uitleg van Lex en Antoine. Aan die villa te zien heb ik toch iets niet goed gedaan, maar ben toch tevreden met wat ik heb. Dan is het nog enkele km’s naar ’s Gravenzande over mooie binnen weggetjes met mooie huizen en tuinen waarvan ik genieten kon toen ik eraan voorbij reed en besefte dat ik een geluksvogel was die hieraan mocht deelnemen!
Bij terugkomst in ’s Gravenzande werden eerst de steppen in de auto’s opgeborgen en daarna was er bij Lex en Yvonne heerlijke vers gemaakte soep met broodjes ham en kaas en daarna nog een heerlijke consumptie voor diegene die dat wilde. Het was een SUPER DAG. LEX en YVONNE, wat een super mooie tocht heb je geleverd. Héél hartelijk bedankt voor jullie gastvrjheid, de heerlijke soep en broodjes. De hartelijke groeten namens alle deelnemers Paul, Bram, Conny, Agnes, Jacqueline, Antoine, Edwin, JohnL, William en Ik( Gijs).
Een uitgebreide fot impressie is te vinden in ons foto archief.
