Rondje Groesbeek, 14 April 2013

Zondagmorgen 14 April 2013, tijd: 05.45 uur,

Eindelijk is de dag aangebroken voor ons jaarlijkse rondje Groesbeek, lekker klimmen en dalen rond Groesbeek. Dit jaar gaan John en ik er al voor de 8e keer heen en deze keer zijn Marry en Gerrit ook weer van de partij, verder waren er geen liefhebbers voor een dagje afzien in de Duitse- en Gelderse heuvels.
’s Morgens om kwart voor zes de bus inladen, dan zouden we Gerrit en Marry ophalen maar een bijna hartstilstand liet dat even op zich wachten, want terwijl we bezig waren met het vastzetten van de step en fiets en ik buiten de tassen pakte in het donker, werd er ineens “hallo kan ik nog mee?”.....gevraagd vlak naast me. Ik stond als vastgenageld aan de grond!!!!!!!!!!!!!
Roelof Rijken, die eigenlijk niet mee zou gaan, stond daar op het trottoir achter de deur van de bus zonder verdere aankondiging mij de stuipen op het lijf te jagen met zijn donkere zonnebril op. (zonder boze opzet)
Na bekomen te zijn van de schrik werd ook Roelof zijn materiaal vast gesjord en konden we de rest ophalen en vertrokken we om even over 6 bij Marry richting Milsbeek.


Aan het weer ging het vandaag niet liggen, de temperatuur was al goed zo vroeg in de morgen 12°, het was droog en volgens de verwachtingen zou dat ook zo blijven wel zou er een zuidelijke wind op gaan steken die sterker werd dan was verwacht en die ons ook parten ging spelen deze dag.

Om 7.00 uur arriveerden we bij restaurant “De Diepen” in Milsbeek aan de grens van de Duitse heuvelen, na de steppen en fiets te hebben uitgeladen en onszelf te hebben opgetuigd en nog wat te hebben gegeten werden er eerst foto’s gemaakt door Marry voordat we iemand kwijt zouden raken en werd er gefilmd door John. Deze dag ging John helemaal filmen vanaf- of bezijden de fiets, met een video camera werden de beklimmingen en vooral de afdalingen vastgelegd, daarvoor moest hij wel vaak vooruit rijden maar met zijn elektrische fiets was dat maar tikken daar door die heuvels.
Eerst ging het weer over het smalle fietspad langs de Duitse heuvelrug, over een vrij vlak parcours om lekker warm te draaien reden we richting Ven-Zelderheide, van daar gaat het naar Duitsland op aan richting Kronenburg. Daar begint het feest en maakt John nog een shot voordat we aan de eerste lange trage beklimming beginnen. Halfweg deze beklimming gaan we linksaf de Duitse bossen in een kaarsrecht fietspad op van 6,5 km lang een prachtig gezicht, maar niets is zoals het lijkt wordt wel eens gezegd, nou dat is hier ook het geval.

De eindeloze rust die daar hangt geeft je een heerlijk ontspannen gevoel maar moet plaats maken voor brute Brabantse kracht, want na de eerste korte afdaling begint het feest met alleen maar beklimmingen en afdalingen en van lichte naar steeds zwaardere dus al vroeg afzien daar in het Duitse woud. Maar na de laatste beklimming is het even wachten op elkaar om even op adem te komen en wat te eten en te drinken waarna een lange afdaling volgt met aan het einde een scherpe bocht naar links. Voordat we aan deze toer beginnen gaat John alvast vooruit om de veiligheid van ons zoveel mogelijk te waarborgen en deze actie gelijk op video vast te leggen. Roelof, waarvoor dit de eerste keer dat hij mee is, gaat alvast vooruit om het toch wel wat kalmer aan te doen dan wij idioten, die zonder angst onszelf als een vallende steen van deze heuvel af laten rijden wat een geweldige adrenaline stoot geeft als je daar onderaan door die bocht heen vliegt en het Duitse gehucht Grafwegen door rijdt. Hierna komen we terug op Nederlandse grond en gaan we door Bredeweg, valsplat omhoog richting Groesbeek. Daar is die laatste helling gewoon een kwelling, ik (Gijs) moet toch even van de step af om de laatste 30 meter te lopen want steppen houd voor mij hier op, net even te veel van het goeie en dat op zondagmorgen..;?

Vanaf hier gaat het naar Mook, ook dit is weer een prachtige weg door het bos met enorme hoge bomen en weer de nodige venijnige klimmetjes en leuke afdalingen. Maar dan komt pas echt de eerste lange afdaling naar Mook, Marry is al bijna niet meer te zien als Roelof en ik aan deze afdaling beginnen, nog even wat extra vaart maken en dan voorover hangend over het stuur als een blok naar beneden met 53 km/h, John die niet zonder gevaar dit alles opneemt met de videocamera vanaf zijn elektrische fiets, dus maar met één hand stuurt, wel gewaagd maar geeft een mooi beeld waarvoor we zo vroeg uit bed zijn gegaan, hier doen we het voor. Dan onderaan weer op elkaar wachten tot ook Gerrit en John erbij zijn, even drinken, genieten van deze afdaling en weer op weg. Nu krijgen we een lang vlak gedeelte, we rijden door Mook en gaan naar- en door Malden richting Nijmegen, maar net voor Nijmegen wordt er de jaarlijkse rustpauze genomen bij de grote gele M! hier gaan we koffie drinken en even tot rust komen voordat we aan het zwaarste gedeelte van deze dag beginnen. Binnen gekomen valt het Marry op dat “onze” vaste tafel bezet is door de manager van het bedrijf en de regio manager, Marry maakt dat dan ook direct kenbaar aan de man waarop natuurlijk gelijk de nodige grappen over en weer gemaakt worden.
Lekker even de benen laten rusten, na de nodige vitaminen weer te hebben genuttigd door middel van
Mc Donalds koeken met noten en stukjes chocolade, getrakteerd door Roelof, gaan we na een half uurtje weer op weg voor het ECHTE werk van deze dag. We gaan richting De Heilig Land Stichting, dit stijgt al langzaam maar het laatste stuk is weer erg steil en moeten we weer flink aan de bak, van hieruit gaan we naar Berg en Dal, eerst een klein stukje dalen en dan alleen maar flink valsplat naar boven met op het einde een naar steil stuk tot aan het oorlog monument ook hier weer een rustpauze om wat te eten en te drinken want daar komt het niet meer van voordat we in Groesbeek zijn. Na deze rust gaan we er voor, nu wordt het ieder voor zich de Zevenheuvelenweg bedwingen, het naar beneden gaan zal geen moeite kosten maar met eerst nog een paar fikse klimmetjes die zo steil zijn dat Roelof en Gerrit nu aan het lopen zijn kunnen we pas aan de afdaling beginnen. Marry is al weer zo ver vooruit dat het lijkt of hij hier iedere dag op de step rijdt, die zien we beneden wel weer bij Groesbeek.
John zet de videocamera weer aan en waagt het nog eens om ons, tijdens de afdaling, op de film te zetten maar met een waarschuwing van ons dat hij toch wel goed moet uitkijken met één hand aan het stuur en als het dreigt fout te lopen hij de camera maar moet laten vallen. Wij zijn er klaar voor en op het sein van John beginnen ook wij aan deze spectaculaire afdaling, wij zijn rap weg maar John moet natuurlijk even op gang komen en heeft daarmee al direct een flinke achterstand die hij niet meer goed kan maken en op het filmpje zie je ons dan ook uit het beeld verdwijnen. We halen een snelheid van 55 km/h, John is toch door blijven filmen en dat is niet zonder gevaar geweest, daarmee is dan toch goed te zien met welke snelheid we naar beneden denderen en de aandacht dus ook geen seconde mag verslappen, ook wielrenners kijken hun ogen uit naar hetgeen wij daar aan de dag leggen met onze steppen. Met de complimenten van die sporters op zak giert de adrenaline door je lijf en vooraan Groesbeek staan we dan ook alle vijf even lekker na te genieten van deze wereldse afdaling, alleen jammer dat door de harde zuidenwind het record van 63 km/h niet verbroken werd, volgend jaar hopen op beter.


Nu staat er nog die erg steile beklimming in Groesbeek zelf, daar wordt ik op het laatst geduwd door John wat me geweldig goed uitkomt anders had ik weer het laatste eindje moeten lopen. Dan komen we boven bij de rotonde en is de cirkel rond, hier gaan we voor de laatste kilometers eerst lekker naar beneden om vervolgens in Bredeweg weer valsplat omhoog te gaan voor de laatste afdaling van deze dag naar het eindpunt. Ook hier is John weer vooruit gereden om deze afdaling op film te zetten, maar ook hier kunnen we geen record breken en blijft de teller steken op ruim 52 km/h, een mooie afdaling waarvan ze vanaf het terras van restaurant
DE DIEPEN met gemengde gevoelens naar hebben zitten kijken van wat daar gebeurde met die maffe kerels.
Al met al was het weer een super dag, wel weer vroeg op maar goed weer en een bewegende herinnering aan deze mooie dag in de vorm van het video filmpje gemaakt door John en gemonteerd door Ad van Rijen (aaiPet PRODUCTIE.NL) en met een nieuwe stepper erbij, Roelof Rijken, die ervan heeft genoten net als wij ieder jaar.
Ik bedank daarom ook John, Gerrit, Marry en Roelof voor deze weer geslaagde dag. 
 

Wil je ook eens mee steppen tijdens één van onze steptochten, kijk op onze site voor de kontact personen.

 

Tot ziens bij een volgende tocht
met een vriendelijke groet van Gijs.