Een sprookjestocht op de step door het land van Zon en Zand
Op een zomerdag waarop de zon haar gouden stralen met ongekende kracht over het land uitstrooide, verzamelden wij ons al vroeg bij het huis van Paul in Vught. Met een groepje van 5 personen (Agnes, Conny, Jacqueline, Jeroen en Danielle) stonden we om klokslag half negen aan de (achter)deur bij Paul en Bram, alsof wij reizigers waren die aan de poort van een vriendelijk kasteel aanklopten. Leuk om met Jeroen weer een nieuwe stepper er bij te mogen ontvangen , helemaal uit Boxmeer! Omdat de hitte al vroeg haar intrede deed, besloten wij een uur eerder dan gepland te vertrekken.
Zo begon onze tocht niet om tien uur, maar al om negen uur, terwijl de ochtenddauw nog voorzichtig tussen de grassprieten glinsterde. Niet te paard, niet met een koets en ook niet op een vliegend tapijt, maar op onze trouwe steps begonnen wij aan een bijzonder avontuur. Geruisloos gleden wij over de wegen en paden, voortbewogen door eigen kracht. Met elke afzet leek het alsof wij een beetje sneller door het sprookjesland werden gedragen, terwijl de warme zomerwind ons gezelschap hield. Onze route voerde ons langs de statige lanen van Landgoed Zionsburgh en verder naar het mysterieuze Kasteel Nieuw-Herlaer, dat als een oude burcht over de omgeving waakte. Volgens onze landheer Paul liggen er zo’n 10-15 landgoederen rondom Vught. Dus we laten ons graag een keer verrassen door een landgoederen-(foto)steptocht in deze schitterende omgeving, op zoek naar sprookjesachtige taferelen in de Brabantse omgeving.
Op onze steps zweefden wij verder door het landschap, langs kronkelende wegen en schaduwrijke bomenrijen. Via Sint-Michielsgestel, Esch en Haaren trokken wij verder door het Brabantse land, waar achter elke bocht weer een nieuw tafereel verscheen. Toen wij uiteindelijk de Loonse en Drunense Duinen bereikten, leek het alsof wij een andere wereld binnenreden. De zandvlaktes schitterden in het zonlicht als een gouden woestijn en de uitgestrekte natuur nodigde uit om verder te ontdekken. Ondanks de zinderende warmte bleven onze steps ons trouw voortdragen over asfalt, gravel en bospaden. Bij De Rustende Jager vonden wij een welkome rustplaats. Daar werden we aangesproken door twee nieuwsgierige dames, die met belangstelling naar onze steps keken. Zoals zo vaak kwamen de bekende vragen weer voorbij:
- "Step je eigenlijk met twee benen?"
- "Moet je vaak afwisselen?"
- "Hoe hard ga je?"
- "Heb je ook versnellingen?"
Het zijn vragen die elke stepreiziger herkent en die steeds weer leiden tot leuke gesprekken. Met plezier vertelden wij over deze bijzondere manier van reizen: snel genoeg om kilometers te maken, maar langzaam genoeg om elk detail van de omgeving bewust te beleven. Onder de verkoelende schaduw van de overkapping van de Rustende Jager en dankzij een verfrissende neveldouche konden wij heerlijk bijkomen. Daarbij genoten wij van een drankje, een royaal stuk appelgebak en voor onze glutenvrije deelnemer een verrukkelijk chocoladegebakje. Het voelde als een beloning die rechtstreeks uit een sprookjesboek kwam.
Na deze welverdiende pauze vervolgden wij onze steptocht door de duinen. Onze steps rolden soepel verder door een landschap dat voortdurend veranderde. Onderweg zagen wij grazende koeien, statige paarden, felrode klaprozen, uitgestrekte bossen en uitgestrekte heidevelden. Juist vanaf de step beleef je zulke taferelen intens: je bent midden in de natuur, hoort de vogels zingen, ruikt het bos en voelt de warme lucht langs je gezicht strijken. Over glad asfalt, knisperende gravelpaden, door sfeervolle dorpjes en langs groene weilanden legden wij kilometer na kilometer af. De combinatie van bewegen, ontdekken en genieten maakte dat de 45 kilometer voorbijvlogen zonder ooit saai te worden. Toen wij uiteindelijk terugkeerden in Vught, werden wij als ware helden van onze stepexpeditie ontvangen door Simone. Op tafel stonden heerlijke koude komkommersoep, smaakvolle courgettesoep en worstenbroodjes, ook in een glutenvrije variant. Een feestmaal dat niet had misstaan in de grote zaal van een kasteel.
Terwijl de avondzon langzaam haar warme gloed over het Brabantse land verspreidde, keken wij terug op een bijzondere dag. Een dag waarop onze steps ons door bossen, dorpen, duinen en weilanden hadden gedragen. Een dag vol vriendschap, beweging, natuur en avontuur. En zo eindigde deze sprookjestocht op de step: 45 kilometer lang, onder een stralende zon, door een landschap vol verborgen schoonheid. Een avontuur dat nog lang zal blijven voortrollen in onze herinneringen. Uitgebreide foto impressies zijn nog te vinden in ons online foto archief.
Een warme, betoverende groet,
Danielle
